اطلاعیه ها
بحران نوسانات برق در کوچه فرهنگیان ضیابر؛ اموال مردم در سایه ضعف شبکه نابود میشود
ویزیت رایگان تغذیه در تاسکوه؛ گامی در جهت سلامت پیشگیرانه
اصلاح و نوسازی شبکه آب شرب روستای شیخنشین با اعتبارات استانی آغاز شد
قدرت نرم انقلاب اسلامی معادلات جهان را تغییر داد
ماسال در انتظار توجه متوازن؛ از وعدههای انتخاباتی تا مطالبه امروز مردم
سادگی؛ سلاحی که در لایههای قدرت گم شده است
آرایشِ جنگی در فضایِ سایبر؛ چرا «دفاعِ منفعلانه» دیگر جواب نمیدهد؟
اگر ما روایت نکنیم، دشمن حقیقت را وارونه روایت میکند
آرشیو » آخرین اخبار
بحران نوسانات برق در کوچه فرهنگیان ضیابر؛ اموال مردم در سایه ضعف شبکه نابود میشود
نوسانات شدید ولتاژ برق در کوچه فرهنگیان شهر ضیابر، نهتنها آسایش ساکنان را مختل کرده، بلکه به دلیل ضعف جدی زیرساختها و سرقت تجهیزات، به لوازم برقی خانهها آسیبهای مالی سنگین و جبرانناپذیری وارد کرده است.
آرایشِ جنگی در فضایِ سایبر؛ چرا «دفاعِ منفعلانه» دیگر جواب نمیدهد؟
بسیاری گمان میبرند رسانه صرفاً ابزاری برای انتشارِ خبر است؛ اما در معادلاتِ قدرتِ مدرن، رسانه «زیرساختِ حکمرانی» است. رهبر شهیدانقلاب با درکِ دقیقِ این حقیقت، بر «آرایشِ جنگی» در فضایِ مجازی تأکید دارند. این یادداشت، نقدی است بر سکونِ ما در لاکِ «دفاعِ منفعلانه» و فراخوانی برای ورود به میدانِ «کنشِ پیشدستانه»؛ جایی که حقیقت، نه یک گزارهی خنثی، بلکه سلاحی برای تعیینِ سرنوشتِ ملتهاست.
اگر ما روایت نکنیم، دشمن حقیقت را وارونه روایت میکند
پارسا، در یادداشتی با تبیین جایگاه رسانه در هندسه قدرت، بر اولویت جنگ روایتها و ضرورت آرایش رسانهای متناسب جمهوری اسلامی در برابر جبهه تبلیغاتی دشمن تأکید کرده است.
عهد بر مزار «امام شهید»؛ خونخواهی، تنها مطالبهی ملت / سید مجتبی، خط قرمزِ غیرقابلِ عبور
در جوار بارگاه ملکوتی حضرت رضا(ع)، خاک میزبان پیکر «امام شهید امت» و خانوادهاش شد؛ لحظهای که با طنینِ لرزانِ تلقینِ «اِسْمَعْ اِفْهَمْ یا سید علی بن سید جواد»، جهان در چشمانِ خیسِ جمعیتِ داغدار تیره و تار گشت. اما در همین لحظهی فروپاشیِ ظاهری، ارادهای پولادین در میان مردم شکل گرفت: مردم با عهدی ناگسستنی، از این پس «سید مجتبی» را خط قرمزِ مطلقِ خود میدانند و با صدای واحد اعلام میکنند که هیچ تهدیدی، از هیچ سو، نباید امنیتِ ایشان را خدشهدار کند؛ مطالباتی که امروز، تنها در یک کلمه خلاصه میشود: «انتقامِ سخت و خونخواهیِ فوری».
آرامگرفتنِ ستاره در جوار خورشید؛ جهان، در سوگ «سیدعلی» به ماتم نشست / خونخواهی، تنها تپشِ قلبِ داغدارِ ملت
مشهد مقدس به پایانِ راهِ سختِ وداع رسید؛ پیکر «امام شهید امت» در جوارِ حرمِ امنِ رضوی برای همیشه آرام گرفت تا خاک، میزبانِ بزرگمردی شود که زمین برایش کوچک بود. اما با فرود آمدن آخرین لایههای خاک بر پیکرِ مطهر، گویی جهان در خلئی از بغض و آه فرو رفت. وقتی نوای لرزانِ «اِسْمَعْ اِفْهَمْ یا سید علی بن سید جواد» در فضا طنینانداز شد، جهان در برابر دیدگانِ میلیونها سوگوار سیاه شد؛ لحظهای که نه فقط یک خاکسپاری، که آغازِ فورانِ خشمِ مقدسی بود که با رفتنِ سیدِ شهیدان، در رگهای این ملت هزارانبرابر شد.
برافراشته شدن «پرچم سرخ خونخواهی» در گیلان؛ ۱۳۱ شب استقامت در انتظارِ انتقام
همزمان با آیینِ تشییع و تدفینِ پیکر «امام شهید امت»، پرچمهای سرخِ خونخواهی در جایجایِ استان گیلان به اهتزاز درآمد. این پرچمها، نه تنها نمادِ سوگواری، که گواهی بر تعهدِ خللناپذیرِ مردمِ گیلان به آرمانِ «انتقام» است. مردم این دیار در ۱۳۱ شبِ گذشته، در تجمعاتی که با محوریتِ مطالبهی قاطعِ خونخواهی برگزار شد، ثابت کردند که تا لحظهی تحققِ عدل و انتقامِ خونِ رهبر شهید، آرام نخواهند نشست.
طنین «اللهم لا نعلم منه الا خیرا» در صحن و سرای رضوی؛ آخرین وداع با امام شهید امت در میان دریای اشک و خشم
مشهد مقدس امروز در سوگ «امام شهید امت»، صحنهی یکی از تاریخیترین و پرشورترین تشییعهای پیکر در تاریخ معاصر بود. سیل خروشان و میلیونی مردم که از همان ساعات اولیه صبح با پرچمهای سرخ خونخواهی خیابانها را لبریز کرده بودند، پس از ساعاتی حماسهآفرینی و بر سر و سینه کوبیدن در مسیر تشییع، شاهد وداع نهایی بودند؛ لحظهای که با اقامه نماز بر پیکر شهید توسط پسر ارشدش «آیت الله سیدمصطفی» و طنینانداز شدن عبارت «اللهم انا لا نعلم منه الا خیرا»، صحن و سرای حرم رضوی در میان هقهق گریه عاشقانِ رهبر شهید، به لرزه درآمد.
مشهد در سوگ «امام شهید امت»؛ خروش میلیونی مردم با پرچمهای سرخ خونخواهی
مشهد مقدس امروز صحنه یکی از پرشورترین و کمنظیرترین بدرقههای مردمی بود؛ از نخستین ساعات بامداد، سیل جمعیت عزادار از خیابانها و معابر منتهی به مسیر تشییع عبور میکردند و با در دست داشتن پرچمهای سرخ خونخواهی، در سوگ «امام شهید امت» بر سر و سینه میزدند و حماسهای ماندگار از وفاداری، اندوه و خشم مقدس رقم زدند.
زائرِ بیسرِ کربلا در آغوش نجف؛ بازگشت قائدِ شهید به خانهی پدری پس از ۶۹ سال
پس از ۶۹ سال دوری، امام شهید امتِ ایران به دیارِ امیرالمؤمنین(ع) و اباعبدالله(ع) بازگشت تا در آستانهی اربعین، نخستین زائرِ کاروانِ حسینی باشد. نجف و کربلا در استقبالی بینظیر و تکاندهنده، برای این قائدِ خستگیناپذیر آغوش گشودند؛ شهریارِ جبههها آمد تا طواف آخرش را در حرمهای عشق بجا آورد و در محضرِ پدرِ امت، آرام گیرد.
از جمکران تا حرم؛ صفی که به وسعت یک شهر در سوگ امام شهید امت ایستاد
قم، آن روز به قبلهای از اندوه بدل شده بود؛ شهری که همیشه با زمزمه دعا و امید شناخته میشد، اینبار در زیر بار سنگینِ داغِ امام امت، به دریایی از اشک و پرچمهای سرخ خونخواهی تبدیل شد. نماز میت بر پیکر مطهر امام شهید، در مسجد مقدس جمکران اقامه شد؛ اما سیل جمعیتی که از سحرگاه خود را به این نقطه رسانده بودند، آنقدر بیپایان و فشرده بود که مکبر ناچار شد اعلام کند صفوف نماز تا حرم حضرت معصومه(س) امتداد یافته و مردم با همان دلهای شکسته، در این نمازِ تاریخی متصل خواهند شد.
طوفانِ سرخ در خیابانهای انتظار؛ قیامتی که زمین و زمان را در ۱۵ تیربلعید
سحرگاه دوشنبه ۱۵ تیر، تهران نهفقط یک شهر، که آغوش گشوده و بیقرارِ امتی بود که با پای دل به استقبال تلخترین وداع تاریخ آمده بودند. از نخستین دقایق بامداد، شریانهای پایتخت در تسخیر اقیانوسی از انسانهایی قرار گرفت که از دور و نزدیک، با چشمانی بیخواب و سینههایی مملو از داغ، در انتظار عبور پیکر مطهر امام شهید امت صف کشیده بودند؛ تشییعی که وقتی آغاز شد، مرزهای قابِ دوربینها و واژهها را درهمشکست و به حماسهای باورنکردنی از خون، اشک و شیون بدل شد.
