جهاد زیرساختی در ماسال و شاندرمن؛ از پیشرفت ۷۵ درصدی پکیج تصفیه فاضلاب تا توسعه و اصلاح ۱۶ کیلومتر شبکه آبرسانی
هر ۴ ماه یک مسافر تازه؛ صندلی مدیریت چوکا داغتر از کوره پخت کاغذ!
مدیریت مصرف برق در سه ضلع تقاضا؛ تحلیل راهبردهای خانگی، اداری و صنعتی در عبور از ناترازی شبکه سراسری
شریانهای بیدار در نبرد با غولِ ناترازی؛ رمزگشایی از جغرافیای مصرف برق در ۳ جبهه خانگی، اداری و صنعتی
نبردِ چراغها: چگونه با مدیریتِ هوشمند، غولِ خاموشی را شکست دهیم؟
قاری نوجوان ماسالی به مرحله کشوری مسابقات قرآن کریم راه یافت/ درخشش «محمدطاها دلداری» در مسابقات استانی
خط قرمز محیطزیست بر سودجویان در ماسال؛ ۳۴۲ پایش صنعتی و برخورد با برداشتهای غیرمجاز
تشریح دستاوردهای یکساله اوقاف ماسال؛ از رشد ۱۵۹ درصدی درآمدها تا اجرای نیات میلیاردی
ناترازی شبکه برق، یکی از چالشهای بنیادین زیرساختی و راهبردی کشور در حوزه انرژی و اقتصاد ملی به شمار میرود. هدف این مقاله، تحلیل الگوهای مصرف انرژی الکتریکی در سه بخش کلیدی «خانگی»، «اداری» و «صنعتی» و تبیین راهبردهای عملیاتی مدیریت سمت تقاضا جهت مهار قله مصرف است. روش پژوهش در این نوشتار، توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر پایش ساختار بار شبکه سراسری و تجارب حوزه بهرهوری انرژی است. یافتهها نشان میدهد بار سرمایشی بخش خانگی، انضباط سازمانی در مصرف اداری و مهندسی جابجایی بار در خطوط صنعتی، سه مؤلفه اصلی در تثبیت پایداری شبکه هستند. مهار ناترازی بدون نیاز به سرمایهگذاریهای سنگین و بلندمدت در احداث نیروگاههای جدید، از طریق اصلاح رفتار مصرف، کاربست فناوریهای کارا و هوشمندسازی مدیریت تقاضا در دسترس خواهد بود.
پارسا، در یادداشتی با تبیین جایگاه رسانه در هندسه قدرت، بر اولویت جنگ روایتها و ضرورت آرایش رسانهای متناسب جمهوری اسلامی در برابر جبهه تبلیغاتی دشمن تأکید کرده است.
در جوار بارگاه ملکوتی حضرت رضا(ع)، خاک میزبان پیکر «امام شهید امت» و خانوادهاش شد؛ لحظهای که با طنینِ لرزانِ تلقینِ «اِسْمَعْ اِفْهَمْ یا سید علی بن سید جواد»، جهان در چشمانِ خیسِ جمعیتِ داغدار تیره و تار گشت. اما در همین لحظهی فروپاشیِ ظاهری، ارادهای پولادین در میان مردم شکل گرفت: مردم با عهدی ناگسستنی، از این پس «سید مجتبی» را خط قرمزِ مطلقِ خود میدانند و با صدای واحد اعلام میکنند که هیچ تهدیدی، از هیچ سو، نباید امنیتِ ایشان را خدشهدار کند؛ مطالباتی که امروز، تنها در یک کلمه خلاصه میشود: «انتقامِ سخت و خونخواهیِ فوری».
مشهد مقدس به پایانِ راهِ سختِ وداع رسید؛ پیکر «امام شهید امت» در جوارِ حرمِ امنِ رضوی برای همیشه آرام گرفت تا خاک، میزبانِ بزرگمردی شود که زمین برایش کوچک بود. اما با فرود آمدن آخرین لایههای خاک بر پیکرِ مطهر، گویی جهان در خلئی از بغض و آه فرو رفت. وقتی نوای لرزانِ «اِسْمَعْ اِفْهَمْ یا سید علی بن سید جواد» در فضا طنینانداز شد، جهان در برابر دیدگانِ میلیونها سوگوار سیاه شد؛ لحظهای که نه فقط یک خاکسپاری، که آغازِ فورانِ خشمِ مقدسی بود که با رفتنِ سیدِ شهیدان، در رگهای این ملت هزارانبرابر شد.
مشهد مقدس امروز در سوگ «امام شهید امت»، صحنهی یکی از تاریخیترین و پرشورترین تشییعهای پیکر در تاریخ معاصر بود. سیل خروشان و میلیونی مردم که از همان ساعات اولیه صبح با پرچمهای سرخ خونخواهی خیابانها را لبریز کرده بودند، پس از ساعاتی حماسهآفرینی و بر سر و سینه کوبیدن در مسیر تشییع، شاهد وداع نهایی بودند؛ لحظهای که با اقامه نماز بر پیکر شهید توسط پسر ارشدش «آیت الله سیدمصطفی» و طنینانداز شدن عبارت «اللهم انا لا نعلم منه الا خیرا»، صحن و سرای حرم رضوی در میان هقهق گریه عاشقانِ رهبر شهید، به لرزه درآمد.
مشهد مقدس امروز صحنه یکی از پرشورترین و کمنظیرترین بدرقههای مردمی بود؛ از نخستین ساعات بامداد، سیل جمعیت عزادار از خیابانها و معابر منتهی به مسیر تشییع عبور میکردند و با در دست داشتن پرچمهای سرخ خونخواهی، در سوگ «امام شهید امت» بر سر و سینه میزدند و حماسهای ماندگار از وفاداری، اندوه و خشم مقدس رقم زدند.
پس از ۶۹ سال دوری، امام شهید امتِ ایران به دیارِ امیرالمؤمنین(ع) و اباعبدالله(ع) بازگشت تا در آستانهی اربعین، نخستین زائرِ کاروانِ حسینی باشد. نجف و کربلا در استقبالی بینظیر و تکاندهنده، برای این قائدِ خستگیناپذیر آغوش گشودند؛ شهریارِ جبههها آمد تا طواف آخرش را در حرمهای عشق بجا آورد و در محضرِ پدرِ امت، آرام گیرد.
قم، آن روز به قبلهای از اندوه بدل شده بود؛ شهری که همیشه با زمزمه دعا و امید شناخته میشد، اینبار در زیر بار سنگینِ داغِ امام امت، به دریایی از اشک و پرچمهای سرخ خونخواهی تبدیل شد. نماز میت بر پیکر مطهر امام شهید، در مسجد مقدس جمکران اقامه شد؛ اما سیل جمعیتی که از سحرگاه خود را به این نقطه رسانده بودند، آنقدر بیپایان و فشرده بود که مکبر ناچار شد اعلام کند صفوف نماز تا حرم حضرت معصومه(س) امتداد یافته و مردم با همان دلهای شکسته، در این نمازِ تاریخی متصل خواهند شد.
سحرگاه دوشنبه ۱۵ تیر، تهران نهفقط یک شهر، که آغوش گشوده و بیقرارِ امتی بود که با پای دل به استقبال تلخترین وداع تاریخ آمده بودند. از نخستین دقایق بامداد، شریانهای پایتخت در تسخیر اقیانوسی از انسانهایی قرار گرفت که از دور و نزدیک، با چشمانی بیخواب و سینههایی مملو از داغ، در انتظار عبور پیکر مطهر امام شهید امت صف کشیده بودند؛ تشییعی که وقتی آغاز شد، مرزهای قابِ دوربینها و واژهها را درهمشکست و به حماسهای باورنکردنی از خون، اشک و شیون بدل شد.
اینجا قلب تپندهای است که امروز زیر بار اندوهی به وسعت یک جغرافیای پهناور، از تپش افتاده است. میلیونها نفر از دورترین کورهراههای مرزی تا شلوغترین کلانشهرها، سراسیمه و بیقرار، خود را به مصلی رساندهاند تا بر پیکر امامی نماز بگزارند که هنوز هیچ ذهن و باوری رفتنش را تاب نیاورده است. این، گزارش یک بدرقه ساده نیست؛ روایت دردمندانه دریایی است که در سوگ خورشید خویش موج میزند، خون میگرید و تاریخ را به شهادت میطلبد.
هنوز خورشید از پشت سازههای بتنی پایتخت سر بر نیاورده بود که سیل خروشان مردم خداجو، از ساعت ۶ صبح امروز، تمام مسیرهای منتهی به مصلی امام خمینی (ره) تهران را درنوردید؛ حضوری حماسی و بیمانند در اولین روز از مراسم وداع با امام امت که تصویرگر همبستگی و عهد دوباره ملتی بیدار با آرمانهای انقلاب اسلامی است.