به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «گیل رسا»،دوازده روز از پرتنشترین روزهای سالهای اخیر ایران را باید نه صرفاً در قاب خبر، که در عرصه حکمرانی و جامعهشناسی قدرت ملی تحلیل کرد. آنچه ایران را در معرکهای چندوجهی ــ حمله رسانهای، فشار بازار، تهدید امنیتی خارجی ــ روسفید کرد، نه فقط میزان تجهیزات یا توان لجستیکی، بلکه معماری بینظیر “اعتماد ملی” بر بستر ولایت و مشارکت مردم بود.
دقیقاً بر همین اساس بود که رهبر معظم انقلاب، با هشیاری و عمق استراتژیک، لحظه به لحظه میدان را مدیریت کرد؛ نه صرفاً در عرصه نظامی، بلکه مهمتر از همه در جبهه روانی و امیدآفرینی اجتماعی. نخستین پیام ایشان ــ دعوت به آرامش، پرهیز از شایعه، مشارکت فعال و تاکید بر جهاد تبیین و نقشآفرینی محوری مردم ــ ساختار مدیریت بحران را از بالا تا پایین، همزمان رهبری و مردمی کرد. فرمولی که پیش برندهترین الگو برای ایران شد.
در این مدت، وزارتخانهها و سازمانها مستقیم و غیرمستقیم، خطوط قرمز و خطوط حرکت خود را از مواضع صریح رهبری گرفتند و طبعاً شفافیت و عدالت در تخصیص منابع و اقناع عمومی را در دستور کار گذاشتند. اما پایه این اقتدار، همان مردم بودند که با باور به توصیه «هر کس میتواند نقشآفرین باشد»، خلأها را پر کردند؛ یعنی از نقشآفرینی نوجوان در خطوط خبری تا مدیریت روستاها، از پویشهای مردمی برای حمایت تا جهاد بانوان در بخش سلامت و کمکرسانی، همه گوشبهفرمان گفتمان امیدآفرین رهبری بودند.
نکته کلیدی اما در “کلیدواژه ملی” مستتر بود. رهبری با تکرار و معنابخشی به «ایران قوی» در افکار عمومی، میدان عمل مسئولان، مردم و حتی نظامیان را همگراتر ساخت. تولیدکنندگان، صادرکنندگان و بازاریان، همگی سهم خود را در تعریف این کلیدواژه یافتند؛ رسانهها نیز این مصطلح ملی را به سرمایهای نمادین بدل ساختند.
نهتنها وظیفه هر ایرانی تعریف شد، بلکه افق آینده هم تبیین شد: عبور از بحران فقط مقدمهای است برای مدرنترین نوع انسجام اجتماعی؛ انسجامی بر محور ولایت.
تمامی فازهای عملیاتی طی این ۱۲ روز، پاسخی خاموش به دشمن بود و پیامی شفاف برای جهان: شکستن قدرت ایران، بدون شکستن پیوند امت و رهبرش ممکن نیست. حتی در حوزه خبر و اطلاعرسانی که تهدیدات اینبار هدفمندتر و گستردهتر بودند، راهبرد “جهاد تبیین” تکمیلکننده لایههای امنیت اجتماعی شد؛ انتقال مودبانه و علمی دادهها، جلوگیری از التهاب و تفرقه، و برجستهسازی موفقیت جمعی، آن هم با الگوبرداری از سیاستهای ارتباطی خود رهبر انقلاب.
نتیجه نهایی، بازتعریف نظام اقتدار ملی ایران بود: ملتی که در بزنگاه تهدید، رو به دیوار ولایت، محکمترین ایستادگی را تجربه میکند و با سرمایه اجتماعی و سرمایه معنوی خودش ـ نرمافزاریترین مولفههای قدرت جنگی ـ قابل تحمل ترین بحرانها را پِشت سر میگذارد. این فقط درس دوازده روز نبرد نبود؛ آغاز فصل تازهای در مدیریت ملی بر مبنای نقش کانونی رهبر انقلاب و تحقق “ایران قوی” بود.
ثبت دیدگاه