به گزارش پایگاه خبری تحلیلی گیل رسا از مشهد،فضای مزارِ «امام شهید امت» اکنون به قلبِ تپندهی یک نهضتِ جدید تبدیل شده است. وقتی پیکر او و خانوادهاش در خاک آرام گرفت و تلقینخوان با بغضی که راهِ گلویش را بسته بود، فریاد زد: «اِسْمَعْ اِفْهَمْ یا سید علی بن سید جواد…»، گویی زمان متوقف شد و جهان برای حاضران در آن میدان سیاه شد. این لحظه، سنگینترین ثانیهی تاریخِ معاصر بود؛ ثانیهای که نه تنها یک وداع، بلکه نقطهی آغازِ دورانی نوین است.
امروز، در میانِ انبوه جمعیت که در اطراف مزار حلقه زدهاند، یک پیامِ امنیتیِ قاطع مخابره میشود: «سید مجتبی» خط قرمزِ ملت است. مردم به صراحت و با لحنی که از غیرت میجوشد، اعلام کردهاند که دیگر به هیچ دشمنِ داخلی یا خارجی، اجازهی کوچکترین تحرک یا تهدیدی علیه جانِ رهبر جدیدشان را نخواهند داد. این مردم، خود را سپرِ بلایِ سید مجتبی میدانند و هشدار دادهاند که هرگونه نفوذ یا فتنهای، با پاسخی کوبنده و ویرانگر روبرو خواهد شد. اینجا امنیتِ رهبر جدید، نه یک موضوعِ حاشیهای، که اولویتِ نخست و مقدسِ مردم است.
در مصاحبههای میدانیِ خبرنگاران ما با عزادارانِ حاضر بر سرِ مزار، جوّ حاکم بهشدت متفاوت از مراسمهای معمول است. هیچکس از تسلیت نمیگوید؛ صحبتها فقط و فقط حولِ یک محور است: «خونخواهی». زائران و مردمِ داغدار، یکصدا تأکید دارند که با رفتنِ سیدعلی، حسِ انتقام در رگهایشان چندین برابر شده است. در هر گفتگو، مطالبهای جز انتقامِ خونِ شهید شنیده نمیشود. آنها میگویند: «ما عزاداریم، اما عزاداریمان، سوختِ انتقام است.»
این مطالبه، یک درخواستِ احساسیِ زودگذر نیست؛ این «ارادهی ملی» است که در جوارِ حرمِ امام رئوف (ع) شکل گرفته. مردم در مصاحبههای خود تصریح میکنند که صبوری به پایان رسیده و تنها چیزی که میتواند مرهمی بر این داغِ سنگین باشد، «انتقامِ قطعی» است. پیامِ امروزِ مردم مشهد به تمامِ جهان روشن است: داغِ ما، سلاحِ ماست و تا زمانی که خونخواهی محقق نشود و امنیتِ کاملِ «سید مجتبی» تضمین نگردد، این ملت لحظهای آرام نخواهد نشست.
عقیل گنجه
ثبت دیدگاه