به گزارش پایگاه خبری تحلیلی گیل رسا از ماسال،هفدهم مردادماه برای جامعه رسانهای، فراتر از یک تقویمِ نمادین، فرصتی برای بازخوانیِ رسالتهای خطیر و البته، زمانی برای دیدهشدنِ تلاشهای بیوقفهای است که اغلب در سایه میماند. با این حال، شاهد آن هستیم که در بسیاری از شهرستانها، این روزِ عزیز به جای آنکه مجالی برای تکریمِ بیشائبهی «خبرنگاران» باشد، به ویترینی برای نمایشِ عملکردِ دستگاههای اجرایی بدل شده است. در این مناطق، جلساتِ تجلیل، نه ضیافتی برای اهالی رسانه، بلکه به جلساتِ پرسش و پاسخ یا گزارشهای طولانی و خستهکننده از اقداماتِ مسئولان تقلیل مییابد؛ گویی قرار است در روزِ متعلق به خبرنگار، دوباره مسئولان نقشِ اصلی را ایفا کنند.
این رویکرد، در واقع نوعی مصادرهیِ زمانی است. مسئولان در ۳۶۴ روزِ سال فرصتِ کافی دارند تا از طریقِ تریبونهای مختلف، گزارشِ عملکردِ خود را ارائه دهند و با افکار عمومی سخن بگویند؛ اما روا نیست که تنها روزِ مختص به اصحابِ رسانه، تحتالشعاعِ گزارشهای اداری قرار گیرد و ماهیتِ جشنِ رسانهای به جلساتِ خشک و خالی از روحِ تجلیل بدل شود.
در نقطه مقابلِ این جریان، شهرستان «ماسال» برای دومین سال پیاپی، الگویی درخشان از برخوردِ شایسته با رسانهها را به نمایش گذاشت. فرمانداری و اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی و دیگر مسئولان این شهرستان، با برگزاری جشنی باشکوه که با حضورِ گرمِ خانوادههای خبرنگاران همراه بود، نشان دادند که درکِ عمیقی از جایگاهِ رسانه دارند. آنچه در این مراسمِ ماسال متمایز و ستودنی بود، خودداریِ مسئولان از تبدیلِ تریبونِ جشن به جایگاهِ گزارشدهی بود. در این مراسم، مسئولان به جای سخنرانیهای پرطول و تفصیل، تنها در حدِ تقدیر و تشکرِ صمیمانه از خبرنگاران صحبت کردند و اجازه دادند که چراغِ این ضیافت، تنها برای «خبرنگار» روشن بماند.
این رویکردِ متمدنانه، نه تنها باعثِ نزدیکیِ بیش از پیشِ مسئولان و اصحابِ رسانه میشود، بلکه نوعی «شأنیتبخشی» به جایگاهِ خبرنگاری است که دیگر شهرستانها نیز باید آن را به عنوانِ الگویی موفق سرلوحه قرار دهند. روزِ خبرنگار، روزِ «دیدهشدنِ» آنهایی است که خود، همواره «دیدهبانِ» جامعه بودهاند؛ و ماسال امسال نشان داد که میشود با تدبیر، این روز را به خاطرهای ماندگار و شایسته بدل کرد.
ثبت دیدگاه