به گزارش پایگاه خبری تحلیلی گیل رسا از صومعه سرا،تابستان، سکوتی دلانگیز اما کمی غمناک را در حیاط مدرسه استثنایی امید فردا گسترده بود. خبری از زنگ تفریح و دویدنهای کودکانه نبود؛ فقط دیوارهایی که فرسودگیشان در آفتاب شهریور، بیشتر به چشم میآمد.
در همین روزهای بیصدای مدرسه، با پیگیریهای مدیر مدرسه، آقای وفاییزاده، گروهی ۱۸ نفره از جهادگران قم، چمدان رنگ و عشق را به دوش گرفتند و از راه رسیدند. سطلهای رنگ، جای خندههای بچهها را پر کرد و ضربههای قلممو، موسیقی تازهای برای حیاط ساخت.
سرپرستی این گروه را ابوالفضل طاهری بر عهده داشت؛ مردی که گروهش تاکنون بیش از 80 مدرسه را در جایجای ایران، از دشتهای جنوبی تا کوهستانهای شمالی، رایگان رنگآمیزی کردهاند. اینبار، ۵ بانوی پرتلاش و ۱۳ آقای خوشانرژی از تیمش آمده بودند تا دیوارهای امید فردا را با طرحی تازه از زندگی بیارایند.
برای این مأموریت، نزدیک به ۳۳۰ کیلو رنگ آکریلیک لازم بود؛ هزینهای که نه از حسابهای دولتی، بلکه با عشق خیران فراهم شد. سهم آموزش و پرورش شهرستان فقط ۸۰ کیلو رنگ پلاستیکی و امکاناتی برای اسکان مانند پتو و بالش بود؛ بخشی از پتوها نیز توسط سپاه فراهم شد.
اما آنچه این پروژه را به واقعیت رساند، اصرار و پیگیری خیرخواهان مدرسه بود. شهردار گوراب زرمیخ مبلغ ۱۰ میلیون تومان و شهردار طاهرگوراب مبلغ ۵ میلیون تومان به این کار کمک کردند؛ دو چهرهای که یاریگران همیشگی مدرسه امید فردا هستند. مدیر مدرسه نیز با رایزنی توانست یکی از خیران خوشنام را برای اهدای ۱۰ میلیون تومان دیگر همراه کند.
چند روز بعد، دیوارهای ترکخورده که سالها زردی و غبار به خود دیده بودند، حالا چون آینهای پرنور و تمیز ایستادهاند؛ آمادهاند تا بازی، لبخند و درس بچههای ویژه را در آغوش بگیرند. اینجا، در سکوت تابستانی، رنگ عشق پیش از بازگشت کودکان، از راه رسید و بذر امید را پیش پایشان کاشت.
امروز مدرسه امید فردا دیگر فقط یک ساختمان آموزشی نیست؛ نمونهای زنده از اینکه وقتی دلها در یک مسیر همصدا میشوند، حتی بیرونقترین روزهای تابستان هم میتواند پر از زندگی شود.
ثبت دیدگاه