به گزارش پایگاه خبری تحلیلی گیل رسا،ازدواج، پیمانی است که در فرهنگ دینی ما به عنوان «نیمه دین» شناخته میشود؛ پیوندی که نه تنها سرنوشت دو انسان، بلکه آینده یک جامعه را رقم میزند. با این حال، نگاهی به آمارهای سالهای اخیر نشان میدهد که سایه سنگین «تجملگرایی» و «سختگیریهای غیرضروری»، بر این سنتِ حیاتبخش چنبره زده و سن ازدواج را بهطور نگرانکنندهای افزایش داده است.
سدِ تجمل؛ دیواری به ارتفاعِ چشموهمچشمی
مشکل اصلی امروز جوانان برای تشکیل خانواده، لزوماً بیپولی مطلق نیست؛ بلکه «کمالگرایی افراطی» و «فرهنگِ نمایشمحور» است. جهیزیههای آنچنانی، مراسمهای عروسی مجلل که در تالارهای آنچنانی برگزار میشود و مهریههایی که به جای پشتوانه زندگی، به ابزار تفاخر تبدیل شدهاند، همگی دیواری به دورِ ازدواج کشیدهاند که عبور از آن برای یک جوان در ابتدای مسیر، کمرشکن است.
ما در جامعهای زندگی میکنیم که متأسفانه «سادگی» در ازدواج، گاهی به معنای «ناتوانی» تفسیر میشود. در حالی که ریشه اصلی استحکام خانواده، نه در مبلمان لوکس و تشریفاتِ پرهزینه، بلکه در «تفاهم، اخلاق و مهارتهای ارتباطی» نهفته است. آمارهای دادگاههای خانواده نشان میدهد که بسیاری از طلاقهای زودرس، نه به دلیل فقر مالی، بلکه به دلیل عدم آمادگی زوجین برای تحمل ناملایمات زندگی و فقدانِ بلوغ فکری است؛ فاکتورهایی که با هیچ هزینهای در مراسم عروسی قابل خریداری نیستند.
ازدواج آسان؛ احیای ارزشهای فراموششده
برای تغییر این ریل، نیاز به یک نهضت فرهنگی است. «ازدواج آسان» یعنی بازگشت به عقلانیت. اسلام همواره بر سهولت در ازدواج تأکید داشته است؛ مگر نه این است که پیوند آسمانی حضرت علی (ع) و حضرت زهرا (س) به عنوان الگوی کامل، بر پایه سادگی و همدلی بنا شد؟
برای تحقق این امر، چند گام عملی ضروری است:
۱. فرهنگسازی توسط رسانهها و نخبگان: باید «سادگی» به یک ارزش اجتماعی تبدیل شود. زوجهایی که با حداقل هزینهها زندگی خود را آغاز میکنند، باید به عنوان الگوهای موفق در رسانهها معرفی شوند تا تابوی سادگی شکسته شود.
۲. میدانداری خیرین و مراکز نیکوکاری: همانطور که در پویشهای نذر قربانی شاهد همافزایی مردم هستیم، باید خیرین برای تأمین جهیزیههای ساده و وامهای قرضالحسنه ازدواج نیز وارد میدان شوند تا دغدغه تأمین حداقلهای زندگی برای جوانان کاهش یابد.
۳. تغییر نگاه خانوادهها: والدین بیشترین نقش را در تسهیل ازدواج فرزندان دارند. اگر خانوادهها از رقابتهای بیهوده دست بردارند و به جای «جهازِ ویترینی»، به فکر «آرامشِ درونی» فرزندانشان باشند، بخش بزرگی از سدهای ازدواج برداشته میشود.
تأثیر ازدواج آسان بر استحکام خانواده
وقتی سنگ بنای یک خانه بر پایه «صداقت» و «پذیرش واقعیتهای مالی» گذاشته شود، زوجین در ادامه زندگی نیز در برابر مشکلات تابآوری بیشتری خواهند داشت. کسی که با هزاران وام و قرض برای عروسی وارد زندگی میشود، از همان روز اولِ زیرِ یک سقف رفتن، استرسِ بازپرداخت بدهیها را دارد؛ استرسی که خود عاملِ اولِ اختلافات خانوادگی است. در مقابل، شروعِ ساده و بدون بدهی، فضای روانی امنی را برای رشد عاطفی زوجین فراهم میکند.
سخن پایانی
عید غدیر و دههای که پیش رو داریم، بهترین فرصت برای بازخوانی این الگوهای رفتاری است. بیاییم «الگوی علوی» را نه فقط در حرف، بلکه در سبک زندگی خود جاری کنیم. ازدواج آسان، یک ضرورتِ مقطعی نیست؛ بلکه یک راهبردِ تمدنی برای حفظ حیات و نشاط جامعه ایرانی است. وقت آن رسیده است که با شکستن بتهای تجمل، شیرینیِ پیوندهای آسمانی را به کامِ نسل جوان بازگردانیم. یادمان باشد؛ خوشبختی در «بیشتر داشتن» نیست، بلکه در «بهتر زندگی کردن» است.
ثبت دیدگاه