به گزارش پایگاه خبری تحلیلی گیل رسا از ماسال،در ماه‌های آغازین پیروزی انقلاب اسلامی، منطقه ماسال به دلیل جغرافیای خاص، پراکندگی روستایی و بافت سنتی، صحنه تاخت‌وتاز بقایای فئودال‌ها و چماقدارانی بود که منافع خود را در خطر می‌دیدند. این جریانات با توسل به ارعاب، آشوب و ایجاد جو وحشت در بازارهای محلی و معابر اصلی، می‌کوشیدند نظم نوپای برآمده از اراده مردم را متزلزل سازند و امنیت روانی جامعه را از بین ببرند. در این هنگامه پرآشوب، شهید نادر خیرخواه که از همان دوران جوانی و سال‌های مبارزات نهضت اسلامی، عَلَم دفاع از مکتب اهل‌بیت (ع) و خط امام خمینی (ره) را برافراشته بود، در خط مقدم مهار این فتنه‌ها ایستاد.
او نه یک مدیر پشت‌میزنشین، بلکه یک راهبر میدانی بود. خیرخواه با سازماندهی جوانان غیور، روشنگری در مساجد و ایستادگی شجاعانه در برابر هسته‌های چماقداری که سعی در بازگرداندن دوران اختناق داشتند، بساط رعب و باج‌خواهی را از ماسال برچید. او با حضور در میان مردم، صدای رسای مطالبات کشاورزان و روستاییان بود و همین روحیه، چنان محبوبیتی برایش رقم زد که وقتی شهید علی انصاری (تنها استاندار شهید کشور)، حکم بخشداری ماسال و شاندرمن را به نام او صادر کرد، مردم منطقه با جان و دل آن را پذیرفتند. عنوانی که بعدها نه تنها در کلام مردم منطقه، بلکه در اذهان مسئولین وقت نیز به «بخشدار ایران» مشهور شد.
شهید خیرخواه بخشداری را نه مسندی برای قدرت، بلکه سنگری برای خدمت می‌دانست. او با پای پیاده به دورافتاده‌ترین ییلاقات سفر می‌کرد تا طعم محرومیت را از نزدیک لمس کند. راه‌اندازی محافل دعای کمیل و توسل در مساجد ماسال، تأسیس هسته‌های جهادی برای خدمت‌رسانی به خانواده‌های مستضعف و پیگیری شبانه‌روزی برای عمران و آبادانی منطقه، از او چهره‌ای ساخته بود که منافقین و دشمنان نظام، توان دیدن آن را نداشتند. آن‌ها دریافته بودند که تا زمانی که مدیرانی با این تراز از اخلاص و کارآمدی در میان مردم حضور دارند، بذر نفاق و ناامیدی در خاکِ حاصلخیز تالش رشد نخواهد کرد.
سرانجام کینه‌توزانی که در میدان نبرد منطق و اقبال عمومی مردم شکست خورده بودند، در تاریکی شب هفتم آذرماه ۱۳۶۰، کمین‌گاه جنایت خود را گستردند. شامگاه هفتم آذر، شهید نادر خیرخواه پس از اقامه نماز در مسجد جامع ماسال و در حالی که کوله‌باری از پیگیری‌های مردمی را بر دوش داشت، هدف رگبار کور عناصر تروریست قرار گرفت. شاهدان عینی روایت می‌کنند که او حتی در آخرین لحظات و در حالی که پیکرش آماج گلوله‌ها شده بود، ذکر جان‌بخش «یا حسین (ع)» را بر لب داشت تا با خون سرخ خود، سند مظلومیت کارگزاران مکتبی انقلاب را امضا کند.
شهادت نادر خیرخواه اگرچه داغی جانکاه بر دل مردم ماسال گذاشت، اما موجی از بیداری و انزجار عمومی علیه تروریسم ایجاد کرد. امروز، نام «بخشدار ایران» در ماسال، تنها نام یک شهید نیست؛ بلکه نماد یک سبک حکمرانی است. سبک مدیریتی که فاصله میان مسند مسئولیت و محروم‌ترین اقشار را با «خدمت بی‌منت» و «ایثار جان» پر کرد. بازخوانی پرونده ترور او، در حقیقت یادآوری این نکته کلیدی برای مدیران امروز است که امنیت و آرامشِ امروز ما، مرهون خون پاکِ کسانی است که نه از چماقِ زر و زور هراسی به دل راه دادند و نه در برابر گلوله‌های نفاق، از مسیر حق عقب نشستند. شهید خیرخواه رفت تا به نسل‌های بعد بیاموزد که خدمت به مردم، بالاترین جهاد است؛ حتی اگر به قیمت جان باشد.
ثبت دیدگاه